Ορολογία που σχετίζεται με τις μηχανικές ιδιότητες του χάλυβα

Ορολογία σχετικά με τις μηχανικές ιδιότητες του χάλυβα:

1. Σημείο απόδοσης (σs)

Όταν ο χάλυβας ή ένα δείγμα είναι υπό ένταση, αν η ένταση υπερβαίνει το ελαστικό όριο, και ακόμη και αν η ένταση δεν αυξάνεται πλέον,ο χάλυβας ή το δείγμα εξακολουθεί να υποφέρει σημαντική πλαστική παραμόρφωσηΗ ελάχιστη τιμή στρες στην οποία συμβαίνει η απόδοση ονομάζεται σημείο απόδοσης.και Fo είναι η περιοχή της διατομής του δείγματοςΣτη συνέχεια, το σημείο απόδοσης σs = Ps/Fo (MPa), όπου το MPa ονομάζεται megapascal και ισούται με N (Newton) / mm2 (MPa = 106 Pa, Pa: Pascal = N/m2).

2. Δυνατότητα απόδοσης (σ0,2)

Το σημείο απόδοσης ορισμένων μεταλλικών υλικών είναι πολύ ασαφές, καθιστώντας δύσκολη τη μέτρηση.η πίεση κατά την οποία η μόνιμη υπολειμματική πλαστική παραμόρφωση ισούται με μια ορισμένη τιμή (συνήθως 00,2% του αρχικού μήκους) ορίζεται ως η υπό όρους αντοχή της αντοχής σ0, ή απλά η αντοχή σ0.₂.

3Δυνατότητα τράβηξης (σb)

Η μέγιστη πίεση που επιτυγχάνεται από ένα υλικό κατά τη διάρκεια της δοκιμής εφελκυσμού, από την έναρξη μέχρι το κάταγμα.αντοχή στην κάμψη, κλπ.

Ας θεωρηθεί ότι η Pb είναι η μέγιστη δύναμη έλξης που επιτυγχάνεται πριν από το σπάσιμο του υλικού και ότι η Fo είναι η περιοχή της διατομής του δείγματος.

4. Έκταση (δs)

Το ποσοστό της πλαστικής επιμήκυνσης ενός υλικού μετά το κάταγμα στο αρχικό μήκος δείγματος ονομάζεται επιμήκυνση ή ρυθμός επέκτασης.

5.Συνάφεια απόδοσης προς αντοχή (σs/σb))

Η αναλογία του σημείου απόδοσης (ισχυρότητας απόδοσης) με την αντοχή σε έλξη ενός χάλυβα ονομάζεται αναλογία απόδοσης προς αντοχή.Ένας υψηλότερος δείκτης αντοχής απόδοσης δείχνει γενικά υψηλότερη αξιοπιστία των δομικών στοιχείωνΣυνήθως, ο δείκτης αντοχής απόδοσης για το χάλυβα άνθρακα είναι 0,6-0.65, για το δομικό χάλυβα χαμηλής κράμασης είναι 0,65-0.75, και για το κράμα δομικού χάλυβα είναι 0,84-0.86.

6Σκληρότητα

Η σκληρότητα αντιπροσωπεύει την αντοχή ενός υλικού στην ένταση από ένα σκληρότερο αντικείμενο.υψηλότερη σκληρότητα δείχνει καλύτερη αντοχή στην φθοράΟι συνηθισμένοι δείκτες σκληρότητας περιλαμβάνουν τη σκληρότητα Brinell, τη σκληρότητα Rockwell και τη σκληρότητα Vickers.

(1) Σκληρότητα Brinell (HB)

Μια σκληρυμένη σφαίρα από χάλυβα συγκεκριμένου μεγέθους (συνήθως διαμέτρου 10 mm) πιέζεται στην επιφάνεια του υλικού υπό ένα συγκεκριμένο φορτίο (συνήθως 3000 kg).η αναλογία του φορτίου προς την περιοχή της εσοχής είναι η τιμή σκληρότητας Brinell (HB), εκφραζόμενο σε kgf/mm2 (N/mm2).

(2) Σκληρότητα Rockwell (HR)

Όταν η HB > 450 ή το δείγμα είναι πολύ μικρό, δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί η δοκιμή σκληρότητας Brinell και χρησιμοποιείται η δοκιμή σκληρότητας Rockwell.Χρησιμοποιεί ένα διαμαντένιο κώνο με γωνία κορυφής 120° ή μια χάλυβα σφαίρα με διάμετρο 10,59 mm ή 3,18 mm, πιέζονται στην επιφάνεια του υλικού υπό ένα ορισμένο φορτίο, και η σκληρότητα του υλικού καθορίζεται από το βάθος της εσοχής.Ανάλογα με την σκληρότητα του δοκιμαζόμενου υλικού, εκφράζεται χρησιμοποιώντας τρεις διαφορετικές κλίμακες:

HRA: Σκληρότητα που λαμβάνεται με φορτίο 60 kg και με εμβολοφόρο κώνου διαμαντιού. Χρησιμοποιείται για υλικά με εξαιρετικά υψηλή σκληρότητα (όπως το τσιμεντοποιημένο καρβίδιο).

HRB: Σκληρότητα που λαμβάνεται με χρήση φορτίου 100 kg και σφαιρίδας από σκληροποιημένο χάλυβα διαμέτρου 1,58 mm. Χρησιμοποιείται για υλικά σχετικά χαμηλής σκληρότητας (όπως ο αναψυγμένος χάλυβας και το χυτοσίδηρο).

HRC: Σκληρότητα που λαμβάνεται με φορτίο 150 kg και εμβολοφόρο κώνου διαμαντιού. Χρησιμοποιείται για υλικά με πολύ υψηλή σκληρότητα (όπως ο σβησμένος χάλυβας). (3) Σκληρότητα Vickers (HV)

Για την πίεση στην επιφάνεια του υλικού με φορτίο έως 120 kg χρησιμοποιείται διαμαντένιο τετράγωνο ελαστικό με γωνία κορυφής 136°.Η τιμή σκληρότητας Vickers (HV) υπολογίζεται διαιρώντας την τιμή φορτίου με την επιφάνεια της εντόπισσης.